Art. 119 § 1 kw: Kradzież do 800 zł co grozi i jak się bronić?

Artykuł 119 § 1 Kodeksu wykroczeń to przepis, z którym wielu z nas może mieć do czynienia, nawet nieświadomie. Dotyczy on kradzieży lub przywłaszczenia mienia o stosunkowo niewielkiej wartości, która od niedawna została podniesiona do 800 złotych. Zrozumienie tego przepisu jest kluczowe, aby wiedzieć, jakie konsekwencje prawne grożą za drobne, z pozoru błahe, czyny.

Czym dokładnie jest wykroczenie z artykułu 119 § 1 Kodeksu wykroczeń?

Artykuł 119 § 1 Kodeksu wykroczeń (kw) penalizuje czyny polegające na kradzieży lub przywłaszczeniu cudzej rzeczy ruchomej, jeżeli jej wartość nie przekracza określonego progu. Jest to przepis o fundamentalnym znaczeniu w polskim prawie wykroczeń, ponieważ dotyczy bardzo powszechnych sytuacji, takich jak drobne kradzieże sklepowe czy znalezienie i nierozliczenie się z cudzą własnością. Co ważne, ten sam typ czynu może być albo wykroczeniem, albo przestępstwem, w zależności od wartości przedmiotu, co określa się mianem czynu "przepołowionego".

Wykroczenie to jest ściśle powiązane z przestępstwem kradzieży, uregulowanym w artykule 278 § 1 Kodeksu karnego (kk). Różnica między nimi sprowadza się właśnie do wartości przedmiotu czynu. Jeśli wartość jest niższa niż próg ustalony w Kodeksie wykroczeń, mamy do czynienia z wykroczeniem. Powyżej tego progu, czyn staje się przestępstwem, z dużo surowszymi konsekwencjami prawnymi.

Kradzież a przywłaszczenie: kluczowe różnice w świetle prawa

Mimo że art. 119 § 1 kw penalizuje zarówno kradzież, jak i przywłaszczenie, są to dwa odrębne typy czynów, które warto rozróżnić. Kradzież to zabór cudzej rzeczy ruchomej w celu jej przywłaszczenia. Oznacza to, że sprawca zabiera rzecz, która nie jest w jego posiadaniu, bez zgody właściciela, z zamiarem traktowania jej jak własnej. Przykładem jest zabranie towaru ze sklepu bez płacenia. Z kolei przywłaszczenie polega na rozporządzeniu cudzą rzeczą ruchomą jak własną, mimo że sprawca już wcześniej legalnie wszedł w jej posiadanie (np. otrzymał ją w depozyt, znalazł i nie zwrócił). Typowym przykładem przywłaszczenia jest znalezienie portfela i zatrzymanie go dla siebie, zamiast oddania go właścicielowi lub służbom. Oba te czyny, o ile wartość mienia nie przekracza progu, są traktowane jako wykroczenie z art. 119 § 1 kw.

Co oznacza, że czyn jest "przepołowiony"? Związek z Kodeksem karnym

Termin "czyn przepołowiony" jest kluczowy dla zrozumienia art. 119 § 1 kw. Oznacza on, że ten sam rodzaj czynu w tym przypadku kradzież lub przywłaszczenie może być kwalifikowany jako wykroczenie lub przestępstwo, w zależności od spełnienia dodatkowego kryterium, którym jest wartość przedmiotu. Jeśli wartość skradzionego lub przywłaszczonego mienia nie przekracza 800 zł, mówimy o wykroczeniu z art. 119 § 1 kw. Natomiast, gdy wartość ta jest wyższa niż 800 zł, czyn ten automatycznie staje się przestępstwem z Kodeksu karnego, konkretnie z art. 278 § 1 kk (dla kradzieży) lub art. 284 kk (dla przywłaszczenia). To rozróżnienie ma fundamentalne znaczenie dla wymiaru kary i dalszych konsekwencji prawnych dla sprawcy.

Jak odróżnić to wykroczenie od wandalizmu (art. 124 kw)?

Często w dyskusjach prawnych pojawia się pytanie o różnice między kradzieżą a wandalizmem, zwłaszcza że oba czyny dotyczą mienia. Artykuł 119 kw i art. 124 kw chronią jednak różne dobra prawne i mają odmienne cele. Poniższa tabela przedstawia kluczowe różnice:

Art. 119 kw (Kradzież/Przywłaszczenie)	Art. 124 kw (Wandalizm)
Cel działania: Zabór lub rozporządzenie cudzą rzeczą w celu jej przywłaszczenia, czyli wzbogacenie się kosztem właściciela lub uzyskanie korzyści z cudzego mienia.	Cel działania: Niszczenie, uszkadzanie lub czynienie niezdatną do użytku cudzej rzeczy, bez zamiaru jej przywłaszczenia. Celem jest wyrządzenie szkody, zniszczenie.
Chronione dobro: Prawo własności w aspekcie posiadania i korzystania z rzeczy.	Chronione dobro: Prawo własności w aspekcie integralności i użyteczności rzeczy.
Przykłady: Kradzież portfela, zabranie towaru ze sklepu, znalezienie telefonu i nieoddanie go.	Przykłady: Porysowanie samochodu, rozbicie szyby, zniszczenie ogrodzenia, pomalowanie ściany graffiti.
Wartość: Kluczowa dla kwalifikacji (do 800 zł wykroczenie, powyżej przestępstwo).	Wartość: Istotna dla wymiaru kary, ale nie dla kwalifikacji jako wykroczenie/przestępstwo (zawsze wykroczenie, chyba że szkoda jest znaczna wtedy art. 288 kk).

Kwota, która decyduje o wszystkim: Jaki jest aktualny próg między wykroczeniem a przestępstwem?

Kluczową informacją dla każdego, kto interesuje się art. 119 § 1 kw, jest aktualny próg wartości mienia, który decyduje o kwalifikacji czynu. Od 1 października 2023 roku ten próg został podniesiony z 500 zł do 800 zł. Oznacza to, że kradzież lub przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej o wartości nieprzekraczającej 800 zł (włącznie) jest traktowane jako wykroczenie. Jeśli wartość mienia przekracza tę kwotę, czyn jest już przestępstwem, co wiąże się ze znacznie surowszymi konsekwencjami prawnymi.

Dlaczego próg 800 zł to fundamentalna zmiana w prawie?

Podniesienie progu wartości do 800 zł to fundamentalna zmiana, która ma szerokie konsekwencje dla systemu wymiaru sprawiedliwości i społeczeństwa. Przede wszystkim, wpływa to na statystyki policyjne więcej czynów, które wcześniej byłyby kwalifikowane jako przestępstwa, teraz trafia do kategorii wykroczeń. To z kolei przekłada się na mniejsze obciążenie dla prokuratur i sądów karnych, które mogą skupić się na poważniejszych sprawach. Z mojej perspektywy, jako eksperta, widzę w tym również próbę dostosowania prawa do realiów ekonomicznych. Wzrost inflacji i ogólny spadek wartości pieniądza sprawiły, że poprzedni próg 500 zł stawał się coraz mniej adekwatny do faktycznej szkodliwości społecznej drobnych kradzieży. Nowy próg ma na celu lepsze zróżnicowanie czynów i racjonalizację kar.

Jak prawidłowo ustalić wartość skradzionego mienia?

Ustalenie wartości skradzionego lub przywłaszczonego mienia jest absolutnie kluczowe dla prawidłowej kwalifikacji czynu. Zazwyczaj bierze się pod uwagę wartość rynkową przedmiotu w momencie popełnienia czynu. Oznacza to, ile dany przedmiot byłby wart, gdyby został sprzedany na wolnym rynku. W przypadku nowych przedmiotów często jest to cena zakupu, udokumentowana paragonem. W odniesieniu do rzeczy używanych, wartość może być niższa i uwzględniać stopień zużycia. W sytuacjach spornych, gdy strony nie zgadzają się co do wartości, organy ścigania lub sąd mogą powołać biegłego rzeczoznawcę, który dokona profesjonalnej wyceny. Pamiętajmy, że to na oskarżycielu (Policji, prokuraturze) spoczywa ciężar udowodnienia wartości mienia.

Czy kradzież kilku przedmiotów o łącznej wartości powyżej 800 zł to już przestępstwo?

Tak, zdecydowanie. Jeśli sprawca dokona kradzieży lub przywłaszczenia kilku przedmiotów w ramach jednego czynu (np. podczas jednej wizyty w sklepie, zabierając różne produkty), a ich łączna wartość przekracza 800 zł, to czyn ten będzie kwalifikowany jako przestępstwo, a nie wykroczenie. Liczy się suma wartości wszystkich skradzionych lub przywłaszczonych przedmiotów, pod warunkiem, że działanie jest jednorazowe i dotyczy tej samej osoby (poszkodowanego) lub tego samego miejsca (np. jednego sklepu). Prawo traktuje takie działanie jako jedną, choć złożoną, czynność zabronioną, a nie jako zbiór drobnych wykroczeń.

Jakie kary grożą za kradzież do 800 złotych? Pełen katalog konsekwencji

Popełnienie wykroczenia z art. 119 § 1 kw, choć dotyczy mienia o niższej wartości, wciąż wiąże się z realnymi i dotkliwymi konsekwencjami prawnymi. Sąd, orzekając o karze, ma do dyspozycji katalog środków przewidzianych w Kodeksie wykroczeń. Wybór rodzaju i wysokości kary zależy od wielu czynników, takich jak stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności jego popełnienia, postawa sprawcy, a także jego wcześniejsza karalność.

• Kara aresztu: Może zostać orzeczona na okres od 5 do 30 dni. Jest to najsurowsza z kar za wykroczenie i zazwyczaj stosowana jest w przypadkach recydywy, rażącego lekceważenia prawa lub gdy inne kary nie przyniosłyby oczekiwanego skutku.
• Kara ograniczenia wolności: Trwa przez okres jednego miesiąca. Polega na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne lub potrąceniu określonej części wynagrodzenia za pracę. W tym czasie sprawca nie może zmieniać miejsca stałego pobytu bez zgody sądu.
• Kara grzywny: To najczęściej orzekana kara, w wysokości od 20 zł do 5000 zł. Jej wysokość jest uzależniona od dochodów sprawcy, jego sytuacji majątkowej oraz okoliczności popełnienia wykroczenia.

Mandat karny: Kiedy policjant może zakończyć sprawę na miejscu?

W praktyce, najczęstszym sposobem rozstrzygania drobnych kradzieży kwalifikowanych jako wykroczenie z art. 119 § 1 kw jest nałożenie mandatu karnego przez funkcjonariusza Policji. Dzieje się tak, gdy sprawca zostanie złapany na gorącym uczynku, a okoliczności czynu są jasne i nie budzą wątpliwości. Mandat karny może zostać nałożony w wysokości do 500 zł. Przyjęcie mandatu oznacza zgodę na ukaranie bez konieczności prowadzenia dalszego postępowania sądowego. Jest to szybka i stosunkowo prosta forma zakończenia sprawy, choć oczywiście wiąże się z koniecznością uiszczenia grzywny.

Grzywna sądowa: Jakie widełki finansowe obowiązują i od czego zależy wysokość?

Jeśli sprawa trafi do sądu (np. z powodu odmowy przyjęcia mandatu), sąd może orzec karę grzywny w znacznie szerszym zakresie niż mandat. Widełki finansowe dla grzywny sądowej wynoszą od 20 zł do 5000 zł. Wysokość grzywny zależy od szeregu czynników. Sąd bierze pod uwagę przede wszystkim stopień społecznej szkodliwości czynu (np. czy kradzież była zaplanowana, czy spontaniczna, jaka była wartość mienia, czy doszło do uszkodzeń). Równie ważna jest sytuacja materialna i rodzinna sprawcy jego dochody, posiadany majątek, liczba osób na utrzymaniu. Nie bez znaczenia jest także postawa sprawcy po popełnieniu czynu, np. czy wyraził skruchę, czy dobrowolnie zwrócił mienie, czy współpracował z organami ścigania. Wszystkie te elementy wpływają na ostateczną decyzję sądu o wysokości kary.

Areszt lub ograniczenie wolności: W jakich sytuacjach sąd sięga po najsurowsze środki?

Kary aresztu (5-30 dni) lub ograniczenia wolności (miesiąc) są surowszymi środkami, po które sąd sięga rzadziej w przypadku wykroczeń z art. 119 § 1 kw, ale są one realną możliwością. Zazwyczaj orzeka się je w sytuacjach, gdy występują szczególnie obciążające okoliczności. Może to być przypadek recydywy, czyli ponownego popełnienia podobnego wykroczenia, zwłaszcza jeśli sprawca był już wcześniej karany za kradzieże. Inne czynniki to szczególnie rażący charakter czynu, np. kradzież zuchwała, dokonana w sposób demonstracyjny, lub gdy sprawca wykazał się brakiem jakiejkolwiek skruchy czy lekceważeniem prawa. Sąd może również zdecydować się na te kary, jeśli uzna, że grzywna nie będzie wystarczającą sankcją wychowawczą lub prewencyjną, zwłaszcza gdy sprawca nie ma stałych dochodów lub unika płacenia grzywien.

Co z usiłowaniem, podżeganiem i pomocnictwem? Czy za to też grozi kara?

Tak, zgodnie z art. 119 § 2 kw, karalne jest nie tylko dokonanie kradzieży lub przywłaszczenia, ale również usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo w popełnieniu tego wykroczenia. Jest to istotne rozszerzenie odpowiedzialności. Usiłowanie ma miejsce, gdy sprawca z zamiarem popełnienia czynu zabronionego, wykonuje czynności zmierzające bezpośrednio do jego dokonania, ale czynu nie dokonał (np. próbował ukraść, ale został złapany). Podżeganie to nakłanianie innej osoby do popełnienia wykroczenia. Natomiast pomocnictwo polega na ułatwianiu innej osobie popełnienia wykroczenia (np. poprzez dostarczenie narzędzi, pilnowanie, odwracanie uwagi). Za każdą z tych form popełnienia czynu grozi taka sama kara jak za samo dokonanie wykroczenia.

Postępowanie krok po kroku: Co się dzieje po złapaniu na gorącym uczynku?

Złapanie na gorącym uczynku kradzieży lub przywłaszczenia do 800 zł to najczęstszy scenariusz, który uruchamia całą procedurę prawną. Warto wiedzieć, czego można się spodziewać, aby być przygotowanym na dalsze kroki. Całość zazwyczaj rozpoczyna się od interwencji osób postronnych, ochrony lub świadków, a następnie angażuje służby mundurowe.

Od zatrzymania przez ochronę do interwencji Policji

Gdy dojdzie do kradzieży sklepowej lub przywłaszczenia, a sprawca zostanie zauważony, zazwyczaj przebiega to w następujący sposób:

1. Zatrzymanie przez ochronę lub świadków: Ochrona sklepu (lub inni świadkowie) ma prawo ująć osobę na gorącym uczynku lub w pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu wykroczenia i niezwłocznie przekazać ją Policji.
2. Wezwanie Policji: Po zatrzymaniu sprawcy, ochrona lub świadkowie wzywają Policję. Do czasu przyjazdu funkcjonariuszy, zatrzymany jest zazwyczaj przetrzymywany w specjalnym pomieszczeniu lub w innym bezpiecznym miejscu.
3. Interwencja Policji: Przybyli na miejsce funkcjonariusze Policji przystępują do czynności. Przede wszystkim legitymują sprawcę, ustalając jego tożsamość.
4. Zabezpieczanie dowodów: Policja zabezpiecza skradzione lub przywłaszczone mienie, sporządza dokumentację fotograficzną, przesłuchuje świadków (np. ochronę, pracowników sklepu).
5. Sporządzenie protokołu: Funkcjonariusze sporządzają protokół zatrzymania mienia oraz protokół z czynności, w którym opisują całe zdarzenie.
6. Decyzja o dalszym postępowaniu: Na tym etapie Policja podejmuje decyzję o dalszym toku sprawy czy zaproponuje mandat karny, czy skieruje wniosek o ukaranie do sądu.

Przyjęcie mandatu vs. odmowa: jakie są konsekwencje Twojej decyzji?

W momencie, gdy Policja zaproponuje mandat karny za wykroczenie z art. 119 § 1 kw, stajesz przed ważną decyzją. Przyjęcie mandatu karnego kończy sprawę na miejscu. Zobowiązujesz się do uiszczenia określonej kwoty grzywny w wyznaczonym terminie. Konsekwencją jest wpis do rejestru wykroczeń, ale sprawa nie trafia do sądu, co pozwala uniknąć dłuższego i bardziej stresującego postępowania. Jest to często wybierana opcja, gdy sprawca jest świadomy swojej winy i chce jak najszybciej zamknąć sprawę.

Z drugiej strony, masz prawo odmówić przyjęcia mandatu karnego. Jest to Twoje konstytucyjne prawo do obrony. W takiej sytuacji Policja niezwłocznie kieruje wniosek o ukaranie do sądu rejonowego. Konsekwencją odmowy jest wszczęcie postępowania sądowego, podczas którego sąd będzie badał wszystkie okoliczności sprawy. Pamiętaj, że sąd może orzec karę surowszą niż proponowany mandat (np. wyższą grzywnę, areszt lub ograniczenie wolności), a także obciążyć Cię kosztami postępowania sądowego. Odmowa ma sens, jeśli masz mocne argumenty na swoją obronę lub uważasz, że zarzuty są bezpodstawne.

Kiedy sprawa nieuchronnie trafia do sądu?

Istnieją sytuacje, w których sprawa o wykroczenie z art. 119 § 1 kw nie może zostać zakończona mandatem karnym i musi trafić do sądu. Oto najczęstsze z nich:

• Odmowa przyjęcia mandatu: Jak wspomniałem, jest to podstawowa przyczyna skierowania sprawy do sądu.
• Brak możliwości nałożenia mandatu: Niekiedy funkcjonariusze nie mogą nałożyć mandatu, np. gdy sprawca nie posiada przy sobie dokumentu tożsamości, co uniemożliwia jego prawidłowe wylegitymowanie.
• Skomplikowany stan faktyczny: Jeśli okoliczności zdarzenia są niejasne, istnieją sprzeczne zeznania świadków, brakuje jednoznacznych dowodów lub sprawa jest skomplikowana prawnie, Policja może uznać, że wymaga ona rozstrzygnięcia przez sąd.
• Recydywa: W przypadku osób wielokrotnie karanych za podobne wykroczenia, Policja może uznać, że mandat nie będzie wystarczającą reakcją i sprawa powinna trafić do sądu, który może orzec surowszą karę.
• Inne okoliczności wymagające rozstrzygnięcia sądowego: Czasami w grę wchodzą inne przepisy, np. dotyczące niepoczytalności sprawcy, co również wymaga oceny sądowej.

Kradzieże sklepowe w praktyce: Najczęstsze scenariusze i statystyki

Kradzieże sklepowe stanowią lwią część wykroczeń z art. 119 kw. To zjawisko jest niestety powszechne i, jak pokazują statystyki, liczba drobnych kradzieży w Polsce ma tendencję wzrostową. Jest to problem, z którym borykają się zarówno duże sieci handlowe, jak i mniejsze, lokalne sklepy.

Dlaczego liczba drobnych kradzieży w Polsce rośnie?

Wzrost liczby drobnych kradzieży w Polsce to złożony problem, na który wpływa wiele czynników. Z mojej obserwacji wynika, że jednym z głównych jest sytuacja ekonomiczna społeczeństwa. Rosnąca inflacja i trudna sytuacja gospodarcza sprawiają, że dla niektórych osób kradzież staje się sposobem na zaspokojenie podstawowych potrzeb lub po prostu na "dorobienie się". Niestety, nie można pominąć również czynników psychologicznych i społecznych, takich jak poczucie bezkarności, niska świadomość konsekwencji prawnych, a także łatwa dostępność towarów w sklepach wielkopowierzchniowych, co sprzyja impulsywnym decyzjom o kradzieży. Niektórzy traktują to jako "sport" lub formę buntu, nie zdając sobie sprawy z powagi czynu.

Jakie produkty najczęściej padają łupem złodziei?

Z doświadczenia i obserwacji mogę powiedzieć, że lista produktów najczęściej padających łupem złodziei jest dość stała i odzwierciedla zarówno ich wartość, jak i łatwość ukrycia. Do najpopularniejszych kategorii należą:

• Alkohol: Zwłaszcza droższe alkohole, które można łatwo spieniężyć.
• Słodycze i drogie przekąski: Czekolady, batony, markowe chipsy.
• Drobna elektronika: Słuchawki, powerbanki, akcesoria do telefonów.
• Kosmetyki i perfumy: Szczególnie te markowe, o wyższej wartości.
• Markowa odzież i akcesoria: Małe elementy garderoby, biżuteria.
• Mięso i wędliny: Produkty spożywcze o wyższej wartości jednostkowej.
• Kawa i herbata: Markowe produkty, często w dużych opakowaniach.

Złodzieje często wybierają przedmioty, które łatwo ukryć, a jednocześnie mają wystarczającą wartość, aby opłacało się je ukraść, ale nie na tyle dużą, by od razu kwalifikowały się jako przestępstwo.

Recydywa w wykroczeniach: Czy wielokrotna kradzież wpływa na wysokość kary?

Recydywa w kontekście wykroczeń oznacza ponowne popełnienie podobnego czynu zabronionego po uprzednim ukaraniu za wykroczenie. W przypadku art. 119 kw, wielokrotne popełnienie kradzieży lub przywłaszczenia ma istotny wpływ na wysokość orzekanej kary. Choć Kodeks wykroczeń nie przewiduje tak sztywnych reguł recydywy jak Kodeks karny, sąd zawsze potraktuje wcześniejszą karalność za podobne czyny jako okoliczność obciążającą. Oznacza to, że sprawca, który notorycznie popełnia drobne kradzieże, może liczyć się z surowszymi konsekwencjami. Sąd, zamiast kolejnej grzywny, może orzec karę aresztu lub ograniczenia wolności, uznając, że wcześniejsze kary nie przyniosły efektu resocjalizacyjnego. Jest to sygnał, że system prawny nie będzie tolerował permanentnego łamania prawa, nawet jeśli pojedyncze czyny mieszczą się w kategorii wykroczeń.

Zostałeś oskarżony z art. 119 kw: jak się bronić i czego unikać?

Oskarżenie o wykroczenie z art. 119 kw, choć może wydawać się błahe, jest poważną sprawą. Warto znać swoje prawa i wiedzieć, jak postępować, aby zminimalizować negatywne konsekwencje. Pamiętaj, że zawsze masz prawo do obrony.

Czy nieświadomość wartości przedmiotu może być okolicznością łagodzącą?

Kwestia nieświadomości dokładnej wartości skradzionego przedmiotu jest złożona. Co do zasady, dla kwalifikacji czynu jako kradzieży lub przywłaszczenia kluczowa jest świadomość, że przedmiot jest cudzy i że dokonuje się jego zaboru w celu przywłaszczenia. Precyzyjna znajomość ceny nie jest zazwyczaj wymagana. Jednakże, w pewnych sytuacjach, nieświadomość wartości może być potraktowana jako okoliczność łagodząca, zwłaszcza gdy wartość przedmiotu jest bliska progu (np. 800 zł) i sprawca mógł faktycznie nie zdawać sobie sprawy, że przekroczył próg wykroczenia. Może to być argument w obronie, mający na celu przekonanie sądu do łagodniejszego wymiaru kary lub nawet zmiany kwalifikacji czynu, jeśli nieświadomość była uzasadniona. Ostateczna decyzja zawsze należy do sądu, który oceni wiarygodność i zasadność takiego tłumaczenia.

Dobrowolny zwrot mienia: Czy można w ten sposób uniknąć kary?

Dobrowolny zwrot skradzionego lub przywłaszczonego mienia jest bardzo ważną okolicznością, która może znacząco wpłynąć na przebieg postępowania i wysokość orzeczonej kary. Choć zazwyczaj nie prowadzi to do całkowitego uniknięcia odpowiedzialności (czyn i tak został popełniony), to jest to silny argument na korzyść sprawcy. Sąd lub Policja może potraktować to jako wyraz skruchy, chęci naprawienia szkody i pozytywnej postawy. W praktyce często prowadzi to do:

• Łagodniejszej kary: Np. niższej grzywny, odstąpienia od orzeczenia aresztu czy ograniczenia wolności.
• Zakończenia sprawy mandatem: W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy sprawca od razu zwróci mienie, Policja może być bardziej skłonna do nałożenia mandatu zamiast kierowania sprawy do sądu.

Warto pamiętać, że im szybciej i bardziej dobrowolnie nastąpi zwrot mienia, tym większe są szanse na pozytywne potraktowanie tej okoliczności.

Przeczytaj również: Pies bez smyczy? Art. 77 KW i kary. Wszystko, co musisz wiedzieć

Rola wpisów w Krajowym Rejestrze Karnym po ukaraniu za wykroczenie

Jedną z kluczowych różnic między wykroczeniem a przestępstwem jest kwestia wpisu do Krajowego Rejestru Karnego (KRK). Ukaranie za wykroczenie z art. 119 kw co do zasady nie skutkuje wpisem do Krajowego Rejestru Karnego. KRK to rejestr osób skazanych za przestępstwa, a także za niektóre przestępstwa skarbowe i inne czyny o większej szkodliwości społecznej. Wykroczenia, jako czyny o mniejszym ciężarze gatunkowym, nie są tam odnotowywane. Jest to istotna informacja, ponieważ brak wpisu do KRK oznacza, że osoba taka jest traktowana jako "niekarana" w świetle prawa karnego, co ma znaczenie np. przy ubieganiu się o pracę. Niemniej jednak, informacje o ukaraniu za wykroczenie są rejestrowane w innych policyjnych bazach danych, dostępnych dla organów ścigania. Oznacza to, że Policja będzie miała wiedzę o wcześniejszych wykroczeniach, co może mieć wpływ na ewentualne przyszłe postępowania (np. w kontekście recydywy).